|
Strona 5 z 8 II.40 śaucat svangajugupsa paraih asamsargah
śaucat - dzięki czystości, poprzez nieskazitelność
sva - własny, swój
anga - członki, ciało
jugupsa - potępienie, niechęć, awersja, trzymanie się na baczności, wstręt, odraza
paraih - z innymi
asamasrgah - brak kontaktu, brak stosunków Czystość ciała i umysłu rozwija brak zainteresowania kontaktem z innymi w celu samo-zadowalania. Czystość i nieskazitelność chronią ciało i czynią je odpowiednim domem dla widza. Wskutek tego, ciało nie skłania się już dłużej ku przyjemnościom zmysłowym i dąży do powstrzymania się od kontaktu z innymi ciałami. Sutry II.40-45 opisują efekty praktykowania pięciu niyam
Chociaż sadhaka zdaje sobie sprawę z nietrwałości swego ciała, to nie traktuje go ze wstrętem i niechęcią. Przez szacunek dla jego wewnętrznego mieszkańca (purusa), utrzymuje je czyste i nieskażone, do tego stopnia, że szanuje je niczym świątynię (zob. II.43) Tak jak codziennie dba się o czystość świątyni lub kościoła, tak należy obmywać wewnętrzne ciało - świątynię duszy, obficie zaopatrując je w krew poprzez asany i pranayamę. Oczyszczają one ciało fizycznie, fizjologicznie i intelektualnie. Ciało, posiadając własną inteligencję, rozwija swój potencjał w celu zmiany swych wzorców zachowań. Pomaga sadhace oderwać się od pragnień zmysłowych i prowadzi go do właściciela ciała - duszy. Tak więc śauca czyni ciało odpowiednim instrumentem do poszukiwania duchowego poznania.
|
