I. 9. śabdajnananupati vastuśunyo vikalpah
„Fantazjowanie jest następstwem poznania słownego w stosunku do rzeczy, które nie istnieją“

śabdajnana – poznanie słowne, werbalne
anupati - będący następstwem
vastu – rzeczywistość, obiektywna rzecz
śunyo – pusty, pozbawiony
vikalpah – fantazjowanie

    Fantazjowanie działa poprzez struktury słowne. Często ktoś stwarza jakieś pojęcie, które nie jest rzeczywiste. Ale jeżeli obraz w umyśle związany z tym pojęciem będzie odpowiednio silny, ta osoba sama nabierze się na swoją fantazję. Znamy historie ludzi, którzy całe życie poświęcili dla pojęć takich jak „idealna miłość“ albo dla poszukiwania „właściwego (idealnego) nauczyciela“, tym sposobem zamykając się na rzeczywiste poznanie, doświadczenie „tu i teraz“. Wiele uprzedzeń religijnych/rasowych również ma źródło w stereotypach językowych. 

    Pojęcia słowne i wyobraźnia mogą okazać się pomocne, jeśli odpowiednio je wykorzystamy, jeśli będziemy panować nad nimi. W środowiskach osób praktykujących jogę powtarzana jest często historia ze wspomnień Grety Garbo. Otóż Garbo, zanim została słynną aktorką, pracowała w zakładzie fryzjerskim i mydliła mężczyznom brody, przygotowując ich do golenia. Pracowała tak przez kilka lat, aż pewnego dnia do fryzjera przyszedł pewien amerykański reżyser, aby ogolić się przed pracą. I podczas, gdy Greta Garbo mydliła jego twarz, spojrzał w lustro i od niechcenia rzucił: „Ależ jesteś piękna!“. Wtedy ona spojrzała w lustro i pierwszy raz w życiu pomyślała, że rzeczywiście jest piękna. W swoich wspomnieniach pisze, że wtedy właśnie narodziła się Greta Garbo jaką wszyscy znają. Nagle wszystko stało się inne i zmieniło się całe jej życie. Tylko jedno słowo zapoczątkowało tę przemianę: „piękna“. Kontrolowana przez nas wyobraźnia doprawdy może być wielką siłą, ale trzeba pamiętać, że jest tylko wyobraźnią, że nie ma wsparcia w rzeczywistości.

    Druga strona medalu zwanego „wyobraźnia“ to narzędzie, za pomocą którego inni nas kontrolują. Wpływ określonych pojęć słownych na wyobraźnię, na umysł jest powszechnie wykorzystywany w perswazji, reklamie, wywieraniu wpływu na innych.

    Właśnie dlatego w jodze klasycznej dążymy do zrozumienia wyobraźni i zapanowania nad nią, ponieważ na ścieżce rozwoju musimy porzucić swoje przywiązanie do słów, aby odrzucić, odciąć wpływy innych osób. Dopiero, gdy odsłonimy zasłonę pojęć słownych, wtedy i tylko wtedy ujawnia się niezniekształcona prawda. Jeżeli tak się nie stanie, będziemy żyć w świecie ułudy, w związku z czym każde nasze działanie będzie fałszywe (bo nie oparte na przesłankach rzeczywistych, a wyobrażonych).