B.K.S. Iyengar „Astadala Yogamala” cz.I

Joga - dyscypliną fizyczną, umysłową czy łączącą obie te dziedziny?

Dzisiejszemu człowiekowi trudno jest uchwycić zawiłości tradycyjnej definicji mówiącej, że „joga jest procesem wyciszania świadomości, a następnie połączeniem duszy indywidualnej (jivatma) z Duszą Uniwersalną lub Duchem (Paramatma)”. Według tradycyjnej metody edukacji prowadzącej ucznia od konkretu do abstrakcji, przeciętnie inteligentny człowiek może zrozumieć, czym jest joga, poprzez badanie konkretu w nim samym, czyli – ciała. Pomiędzy ciałem i nerwami, nerwami i umysłem, umysłem i inteligencją, inteligencją i wolą, wolą i świadomością, świadomością i sumieniem oraz sumieniem i nami samymi (naszą najgłębszą istotą) istnieje komunikacja, komunia i właściwe porozumienie. Trudno jest zaczynać bezpośrednio od abstrakcji – duszy, dopóki te wymienione pojazdy Ducha nie funkcjonują na swoim najwyższym poziomie.

Zwodniczy interpretatorzy

Chociaż joga jest jedna, może jednocześnie fascynować i wprawiać w zakłopotanie. Niestety na skutek różnych interpretacji pojęcie to bywa nadużywane przez intelektualistów jak i ignorantów. Książki i artykuły o jodze często pisane są przez osoby posiadające tylko teoretyczną wiedzę, a praktycy jogi mają tendencję do fanatycznego trzymania się swoich technik i nie są skłonni do poszerzania horyzontów. W skutek tego nie może zostać rozpalone zainteresowanie jogą. Poza tym, niektórzy mistrzowie często również popadają w skrajności – raz twierdzą, że początkujący zupełnie nie nadaje się do praktyki – innym razem wychwalają kogoś "pod niebiosa", jakby był urodzony w tym celu.

Nawet dzisiaj mamy tendencję do sprzeczania się na konferencjach, w trakcie rozmów czy w artykułach na temat znaczenia jogi. Przypomina to historię opisu słonia przez sześcioro niewidomych. Pierwszy dotykając ogona krzyknął w głos, że słoń jest jak bicz. Drugi chwycił nogę i dla niego słoń był jak kolumna. Trzeci dotknął boku zwierzęcia i wywnioskował, że ma do czynienia z płaską ścianą. Czwarty chwycił za ucho i odrzucając opinie innych stwierdził, że zwierzę jest jak zwiewny wachlarz. Piąty i szósty kolejno opisali słonia jako włócznię i syczącego węża, ponieważ pierwszy z nich położył rękę na kle a drugi na trąbie. Interpretacje sześciorga niewidomych różniły się stosownie do ograniczonego „światła” każdego z nich. Być może niewidomi ci mieli wątpliwości, czy ich opisy oddają pełną realność słonia.

Elementy jogi

Sam nie pozując na wiedzącego, mam poczucie, że bardzo modna jest interpretacja jogi według pewnych trendów. Podobnie do przypadku niewidomych, których stwierdzenia były wyrażone stanowczo, jak gdyby inny opis był zupełnie niemożliwy, ktoś może twierdzić z pełną powagą, że joga jest tylko fizyczna, inny równie poważnie może być zdania, że joga jest bardziej mentalna i duchowa. Trzecia osoba może przykleić jej etykietkę nauki, sztuki, edukacji, religii, filozofii czy nawet jakiegoś czary mary bez zawarcia myśli obejmującej pełen rozwój człowieka.

Joga zawiera wszystkie te dziedziny a nawet więcej. Szczery i oddany praktyk doświadcza transformacji swej osoby w kierunku zintegrowanej indywidualności. Praktyka jogi pomaga w harmonijnym rozwoju ciała (fizycznego, fizjologicznego, organicznego, komórkowego, psychicznego, a nie tylko mięśni i kości), świadomości i jaźni. Rozwija poczucie jedności człowieka z naturą, człowieka z człowiekiem oraz człowieka z jego Twórcą i w ten sposób pomaga doświadczyć stanu jedności z Najwyższym.