Prezes Polskiego Stowarzyszenia Jogi Iyengara. Praktykuje jogę Iyengara od 13 lat a prowadzi zajęcia od blisko dekady. Z niesłabnącym zaangażowaniem doskonali swój warsztat nauczycielski w kraju i zagranicą. Od 2004 roku prowadzi własne Studio Jogi w Krakowie, w którym stara się stworzyć warunki rozwoju młodym nauczycielom. Obecnie posiada dyplom nauczycielski stopnia Senior Intermediate I.

Czynnie uczestniczy w opracowywaniu ścieżek kształcenia nauczycieli w Polsce jako członek i w latach 2007-2008 sekretarz-moderator Komitetu Technicznego PSJI. Efektem podjęcia przez nią tej funkcji w Komitecie Technicznym jest: usystematyzowanie działalności KT, utworzenie kompletnych regulacji dotyczących kształcenia nauczycieli, utworzenie przejrzystego zbioru wymogów egzaminacyjnych, wprowadzenie w życie regulaminów i uchwał KT.

Jest też członkiem-moderatorem polskich i zwykłym członkiem międzynarodowych komisji egzaminacyjnych.

Publikuje artykuły poświęcone teorii oraz praktyce jogi . W latach 2006-2007 odpowiadała na pytania dotyczące praktyki kobiecej na portalu joga-joga.pl. Jej obszerna relacja z RIYI w Punie z 2006 roku do dziś jest popularnym źródłem wiedzy o tym miejscu wśród adeptów jogi Iyengara w Polsce.

Z wykształcenia filozof, absolwentka UJ.

Joga jest jedną z ważniejszych rzeczy w moim życiu, do tego stopnia, że trudno mi sobie je wyobrazić bez niej. Praktyka asan i pranayam to najważniejsze narzędzie, jakie poznałam, przy pomocy, którego się rozwijam. Dało mi to z czasem impuls by sięgnąć po inne sposoby pracy nad sobą.
 
Zaczęłam uczyć, bo nie umiałam się powstrzymać od pomagania osobom na macie obok w trakcie zajęć. Moja własna praktyka robi się ciekawsza, przez to, że uczę. Z jednej strony poszukuję nowych sposobów na instruowanie praktykując, a z drugiej obserwuję ludzi na zajęciach i daje mi to impuls do zmiany w praktyce własnej. To jest fascynująca przygoda poznawcza!

Prezesem zostałam z zamiłowania do porządkowania spraw. Byłam świadkiem narodzin stowarzyszenia podczas wizyty Gity Iyengar w Polsce. Cały czas mam pamięci przekaz, jaki pozostawiła – utrzymania czystości przekazu w nauczaniu jogi Iyengara. Sam Iyengar mawia: "Jeszcze nie umarłem a moja sztuka już nie żyje". Ponieważ zawdzięczam wiele Iyengarom mam też poczucie długu wobec nich. Tutaj ten dług próbuję spłacić. Stowarzyszenie rozwija się dynamicznie i potrzeba było kogoś, kto działalność stowarzyszenia uporządkuje i myślę, że się do tego nadaję :)