Jogasutry Patańdżalego, część VIII

Oczyszczenie: praktyki dyscypliny indywidualnej (niyama)

II.32. śaucasamtosatapassvadhyayeśvarapranidhanani niyamah
Czystość, zadowolenie, samodyscyplina, samopoznanie i poddanie się Bogu są praktykami dyscypliny indywidualnej“

śauca – czystość
santosa – zadowolenie
tapas – samodyscyplina, surowość, żarliwość
svadhyaya – samopoznanie, studiowanie
iśvarapranidhana – poddanie się Bogu / sile wyższej, oddanie się Bogu
niyama – praktyki dyscypliny indywidualnej, prawa

Po praktykach dyscypliny społecznej, Patańdżali opisuje praktyki dyscypliny indywidualnej (niyama). Yamy praktykujemy w relacji ja – inni, niyamy – w relacji z samym sobą.

Patańdżali opisuje następujące praktyki niyamy:

• czystość (śauca),
• zadowolenie (santosa),
• samodyscyplina(tapas),
• samopoznanie(svadhyaya),
• poddanie się Bogu (iśvarapranidhana).

Śauca oznacza czystość i jest pierwszym aspektem niyama sadhany. W tradycji jogi mówi się o 2 członach tej praktyki:

• czystość fizyczna,
• czystość umysłowa.

Czystość fizyczna będzie obejmować wszelkie zasady higieny osobistej związane z myciem się, używaniem czystego ubrania, utrzymywaniem swojego otoczenia w czystości, jak również odpowiednie odżywanie i utrzymywanie ciała w sprawności. Czystość umysłowa to praktyka uświadamiania sobie poszczególnych kleśi i uwalniania się od nich.

W sutrze II.40 Patańdżali zauważa, że praktyka czystości przynosi zdystansowanie wobec swojego ciała i co za tym idzie, brak ekscytacji wchodzeniem w kontakt z innymi ciałami. W kolejnej sutrze (JS II.41) Patańdżali uzupełnia, że dzięki praktyce śauca pojawia się czystość sattwy, pogoda umysłu, jednolitość świadomości, opanowanie narządów psychicznych i zdolność bezpośredniego poznania swojej natury.