B.K.S. IYENGAR

Od 30 lat regularnie jeżdżę na Zachód, moje wizyty trwają około trzech miesięcy. W czasie tych wizyt poznałem wiele wybitnych osób, ale także wielu zwykłych ludzi i często padało pytanie, dlaczego zainteresowanie jogą na Zachodzie wzrasta z dnia na dzień.

Indie szczycą się bogactwem nadal żywej i kwitnącej kultury starożytnej. Pomimo, iż przez wieki rządzili nami obcy, co wtrąciło nas w nędzę i poniżenie, przodkowie nasi nie stracili wiary w swoje dziedzictwo. Głęboko wierzyli w swoją kulturę i filozofię i mieli mocne przekonanie o istnieniu wewnętrznej jaźni, która uchroniła nas przed kulturowym ubóstwem.

"Hinduizm" jako nazwa religii nie jest nazwą oryginalną, stworzyli ją obcy. Naprawdę religia ta nazywa się sanatana dharma, dharma czyli wieczna, uniwersalna religia. Darsiana znaczy lustro. Podobnie jak lustro odzwierciedla przedmioty, tak filozofie te odzwierciedlają istotę egzystencji za pomocą procesu poznania i praktyki. Joga jest jedną z tych filozofii.

Joga jest wspaniałą nauką, umożliwiającą człowiekowi dotarcie do najgłębszej prawdy i zajmującą się jego ewolucją jako całością, poczynając od zdrowego ciała, a kończąc na samorealizacji jaźni. Joga znaczy związek ciała z umysłem i umysłu z duszą. Wszystkie trzy składniki winny działać i myśleć zgodnie. Joga kultywuje sposoby zachowania równowagi w codziennym życiu, oznacza również umiejętność działania. Umysł będący pomostem między ciałem i jądrem istnienia umożliwia lub zaprzepaszcza rozwój kulturowy i intelektualny. Joga pomaga w osiągnięciu zjednoczenia i równości, dzięki umożliwieniu posiadaczowi umysłu zrozumienia jego funkcjonowania, poprzez poddanie analizie i podaniu sposobów unieruchomienia i wyciszenia ciała i umysłu. Należy przekroczyć granicę oddzielającą bezruch umysłu od własnych myśli i emocji. Działania koloryzowane myślami i emocjami nie są czyste. Czyste działanie to takie, którego rezultatem jest pojawienie się umiejętności, spokoju i moralności. To jest prawdziwa joga. Joga daje czystość działania, klarowność myślenia i stabilność umysłu. Zachód zdał sobie sprawę z fundamentalnej potrzeby zaistnienia jogi w życiu jego mieszkańców.

W okresie brytyjskiego panowania w Indiach niektórzy Brytyjczycy, którzy byli prawdziwymi poszukiwaczami wiedzy, studiowali indyjską sztukę i filozofię. Napisali też parę interesujących książek z tych dziedzin, a niektórzy z nich praktykowali asany i pranajamę. Niestety ich praktyka i prace nie docierały do przeciętnych ludzi.

Po raz pierwszy przybyłem na Zachód w 1954 roku zaproszony przez skrzypka światowej sławy Yehudi Menuhina - wtedy zasiałem pierwsze ziarna jogi i dziś jestem dumny widząc, że zastałem wielki las. Widzę rosnący entuzjazm. Setki i tysiące ludzi Zachodu ciężko pracowało i dobrze opanowali jogę.Teraz oni prowadzą zajęcia w wielu ośrodkach jogi w Europie, Ameryce, Afryce, Australii, Japoni i Nowej Zelandii, na Mauritiusie, itd. Dzięki temu coraz więcej osób styka się z jogą.

Ludzie Zachodu zawsze interesowali się filozofią indyjską.

Zainteresowani są oni nie tylko poznaniem hinduskiego stylu życia, ale także przejęciem go. Niestety ich zniekształcona książkami wiedza o jodze, nie pozwala im zrozumieć, czym naprawdę jest joga.

Gdy w 1954 roku wylądowałem na londyńskim lotnisku, patrzono na mnie jak na cudotwórcę. Spytano mnie, czy jako jogin potrafię jeść szkło, pić kwas i chodzić po ogniu. Gdy odpowiedziałem przecząco, wywołało to zdziwienie i spytano jakim to ja jestem wobec tego joginem. Podobnie było w Lozannie w tym samym roku na Targach Światowych. Ambasada indyjska organizująca mój pokaz musiała dać zapewnienie na piśmie, że nie będę miał przy sobie zapałek, ani żadnych ostrzy i że pokaz daję ubrany tylko w spodenki. Zanim pojawiłem się przed publicznością, sprawdzono to dokładnie. Zorientowałem się, że na Zachodzie istniało ogromne nieporozumienie dotyczące jogi. Było to dla mnie swoiste wyzwanie, by te fałszywe wyobrażenia zmienić. Zacząłem siać ziarno zdrowia i szczęścia poprzez setki pokazów i wykładów, występy w telewizji i oczywiście nauczanie jogi.