Ostatnio coraz częściej wspominasz o wyrzeczeniu podczas praktykowania jogi. Co to oznacza? Czy opatrzyłeś to określenie w jakąś własną unikalną interpretację?

"Wyrzeczenie w praktykowaniu jogi" było moją odpowiedzią wielu ludziom, którzy dziwili się dlaczego kontynuuję ćwiczenia nawet wtedy, gdy osiągnąłem już zamierzony cel. Pod pojęciem "wyrzeczenia" rozumiem uwolnienie się od nieustannego myślenia i nastawienia na rezultaty. Daje to poczucie głębokiego wewnętrznego przeżycia. Nie jest to medytacja w znaczeniu zwykle nadużywanym obecnie, której działanie można porównać do środków uspokajających, a która nie pozwala na pełny rozwój duchowy. Dhyana ma działanie bardzo stymulujące, wręcz elektryzujące, w wyniku którego praktykujący przenosi się z peryferii do samego centrum.

Jeśli joga jest sztuką to jakiego rodzaju? Muzyka, taniec, twórczość dramatyczna odwołują się do emocji " jak można pod tym względem zakwalifikować jogę?

Chociaż joga jest dyscypliną o założeniach naukowych, kiedy jest wprowadzana w praktykę, potrzebne są wszystkie umiejętności. Citta-vrtti-nirodha" jest to coś bardzo subtelnego. Dlatego wymaga bardzo subtelnego potraktowania " musi być odkrywany świat wewnętrzny przy pomocy mechanizmów zewnętrznych. Każda asana tworzy delikatną równowagę, harmonię pomiędzy światem wewnętrznym i zewnętrznym " umysłem i ciałem. Co prawda wędrówka rozpoczyna się w cielesnej, fizycznej powłoce, ale jest następnie twórczym wysiłkiem przenoszona na poziom duchowy. Następuje sublimacja wszystkich negatywnych emocji: gniewu, frustracji, rozpaczy. Przechodzi się ponad uczucia i emocje. Wyrażenie i doświadczenie tego stanu nazywanego ananda jest przeżyciem o charakterze estetycznym.

Pamiętając łatwość pewnych asan ma się wrażenie, że reakcje i efekty, które wywołują, są bardziej natury zmysłowej niż duchowej. Nie jest to cel, ale czy takie doświadczenie nie może mieć lepszego moralnego lub etycznego stanu.

Kiedy pewne asany wykonujesz z łatwością jest to zazwyczaj odruch warunkowy. Nie ma jednak w takiej pozycji medytacji. Jest ona statyczna. Życie zawsze jest ruchem " ciągłym stawaniem się. Ruch lub dynamika asany może osiągnąć stan doskonały jedynie w stadium anandy (całkowitego spokoju i szczęścia). Wysiłek ten jest nastawiony na penetrowanie panćakosy i docieranie do centrum. To właśnie jest celem - pozycja medytacyjna, która jest trwała.

Pozycję, która wykorzystuje tylko zmysły jest bardzo łatwo wytrącić z równowagi. Wtedy, gdy istnieje doskonała koordynacja, współistnieje ona z nastawieniem refleksyjnym i następuje rozumienie ciała, a wówczas pozycja staje się doskonała - nie jedynie zmysłowa.

Guruji. Kiedy ktoś praktykuje zgodnie z twoją nauką lub czyta twoje prace, zdaje sobie sprawę, że aby wyrazić swoje myśli, stworzyłeś jedyne w swoim rodzaju słownictwo. Nie jest ono ani analityczne, ani naukowe, ani wysoce metafizyczne. Czy jest to twoja strategia czy też ...

Lata obserwacji, uchwytywania i rozumienia nastawienia, nastroju i reakcji moich uczniów na moją naukę. Stworzyłem mój własny specyficzny język, słownictwo i metody artykułowania myśli w taki sposób, aby uwaga ćwiczących skoncentrowała się na zaspokajaniu doraźnych potrzeb właściwych poszczególnym ćwiczeniom jogi. Myśli i wyrażenia płyną swoim rytmem, dopasowując się do umysłu ucznia zależnie od jego poziomu inteligencji wykształconej we wszystkich możliwych sferach: fizycznej, moralnej, etycznej, umysłowej i duchowej.

Jest to moc języka ... jednej duszy przemawiającej do drugiej duszy i nie sądzę, aby była w tym jakaś strategia. Kiedy poruszam się, rozmawiam, nauczam w sposób naturalny. Można powiedzieć, że jest to zwykły ludzki język i nie ma w mojej nauce dyplomacji, polityki, ani prania mózgu.