Umiejętności nauczycielskie

Egzaminatorzy zdają sobie sprawę, że istnieje wiele sposobów nauczania danej pozycji. Oceniając kandydatów, będą brać pod uwagę ich umiejętności skutecznego nauczenia pozycji uczestników tych właśnie zajęć.

Kandydaci, ucząc pozycji wymienionych w programie egzaminu, do którego obecnie przystępują, powinni robić to tak, jakby uczestnicy mieli wykonać tę pozycję po raz pierwszy. Pozycji z programów wcześniejszych należy uczyć w sposób jakby były one już od pewnego czasu wykonywane.

Kandydaci powinni korygować pozycje uczestników w czasie ich wykonywania. Jeśli poprawki wymaga pozycja tylko jednego uczestnika, kandydat powinien go skorygować, jednocześnie udzielając dalszych wskazówek pozostałym osobom wykonującym pozycję prawidłowo.

Kandydaci na poziomie Intermediate Junior powinni uczyć w sposób bardziej szczegółowy i uwzględniać więcej subtelności niż kandydaci z niższych poziomów. Oceniana będzie ich umiejętność dostosowywania sposobu nauczania do potrzeb uczestników i stanowczość. Powinni umieć wyjaśnić sens swych poleceń i odpowiadać na pytania uczestników.

Jak przygotować się do egzaminu umiejętności nauczycielskich

Ćwicz nauczanie posługując się metodą 6 kroków Iyengara:
  1. Wprowadź asanę, podając jej nazwę najpierw w sanskrycie, a potem po polsku.
  2. Zademonstruj asanę.
  3. Poproś uczniów o wykonanie asany: jednocześnie udzielaj wskazówek i obserwuj. Zauważ, czego brakuje ich pozycjom.
  4. Jeszcze raz zademonstruj asanę, podając dalsze wskazówki w oparciu o obserwacje.
  5. Poproś uczniów o samodzielne wykonanie asany, by zobaczyć, jakie błędy popełniają. Pokaż im to raczej poprzez demonstrację niż uwagi teoretyczne.
  6. Patrz czy uczniowie reagują na polecenia i czy je wykonują. Nauczyciel powinien przejść do następnego punktu programu dopiero, gdy większość grupy przyswoiła sobie jego instrukcje.

Podziel program (asany z listy egzaminacyjnej) na mniejsze części. Ucz własnych uczniów tych części programu w czasie, który będzie ci dany na egzaminie. Używaj zegarka z minutnikiem. Zajęcia na egzaminie są nieco nienaturalne. Egzaminatorzy wiedzą o tym i rozumieją, że możesz być zdenerwowany. Mimo to, musisz mieć świadomość, że wykonując zadany program nie dysponujesz zajęciami przeciętnej długości. Bądź przygotowany do nauczenia kilku asan w sposób jasny i precyzyjny w ograniczonym czasie. Pamiętaj, że egzaminatorzy nie umieją czytać w twoich myślach. Musisz się skoncentrować i wyrażać się jasno.

Kandydaci na stopień Intermediate Junior I i niższe nie będą mieli na zajęciach uczestników z problemami wymagającymi specjalnej uwagi. Kandydaci na stopień Intermediate Junior II i wyższe mogą spodziewać się na egzaminie umiejętności nauczycielskich osób z menstruacją lub jakimiś problemami zdrowotnymi.

Przeanalizuj, zrozum i zastosuj w praktyce podane poniżej zasady demonstrowania, udzielania instrukcji, obserwacji i korygowania.

Zasady demonstrowania

  1. Nazwij pozycję.
  2. Jeśli uczniowie używają pomocy, powiedz im, by je przynieśli i przygotowali, przed przystąpieniem do demonstracji.
  3. Stań tak, by było cię wyraźnie widać. Ustawiaj się tak, by uczniowie mogli cię dokładnie widzieć w różnych pozycjach. Na przykład inaczej ustawisz się, by zademonstrować Virabhadrasanę I, a inaczej do Utthita Trikonasany.
  4. Dopilnuj, by wszyscy uczniowie przyszli cię zobaczyć.
  5. Ustaw się tak, by widziano cię pod odpowiednim kątem.
  6. Proś o uwagę i nawiązuj kontakt wzrokowy. Potem dopilnuj, by uczniowie patrzyli na to, co pokazujesz, a nie na twoją twarz.
  7. Zademonstruj pozycję, której będziesz uczyć. Jeśli chcesz poprosić uczniów, by skorzystali z pomocy, zademonstruj ją przy ich użyciu.
  8. Na początku zademonstruj pozycję dwa lub trzy razy, tak by uczniowie zobaczyli, na czym ona polega. Demonstrowanie i obserwacja daje więcej niż słowa.
  9. W czasie demonstracji wskaż na dwa lub trzy szczegóły. Nie śpiesz się. Jednocześnie pilnuj, by demonstracja była krótka i konkretna.
  10. Zaprezentuj pozycję dynamicznymi, widocznymi dla obserwatorów ruchami.
  11. Między ciałem a słowami nauczyciela powinna panować zgodność. Podczas demonstracji używaj tych samych zwrotów, których masz zamiar użyć udzielając instrukcji.
  12. Pozwól uczniom przećwiczyć zadane przez Ciebie instrukcje, aż uznasz, że wykonują je w sposób satysfakcjonujący.
  13. Jeśli trzeba zademonstruj pozycję jeszcze raz.
  14. Nie demonstruj błędów dopóki nie zauważysz ich u uczniów.

Zasady instruowania (wskazówki słowne)

  1. Objaśniaj prosto. Używaj krótkich, przejrzystych zdań.
  2. W miarę możności używaj zwrotów użytych w czasie demonstracji. Nie żałuj czasu (momentów ciszy) na sprawdzenie czy uczniowie próbują wykonać twoje polecenia.
  3. Moduluj głos, podkreślając najważniejsze sprawy. Potem powtórz to samo polecenie innym tonem, używając może innych słów.
  4. Udzielaj wskazówek w sposób planowy
    • Zacznij od informacji dotyczących podstawy pozycji i ucz uczniów by korzystając z nich zaczynali pracować nad pozycją.
    • Naucz uczniów koordynowania pracy ciała z oddechem.
    • Przechodź od informacji ogólnych do szczegółów.
    • Stale powtarzaj podstawowe wskazówki, uczeń będzie rozumiał je coraz głębiej.
  5. Łącz ze sobą instrukcje w sposób przemyślany. Udzielając wskazówek na temat oddychania, powiedz co nie może się poruszać, lub czego oddech nie powinien zakłócać w pozycji a zaraz potem powiedz, co należy zrobić lub jak się poruszać.
  6. Najpierw łącz części z całością. Potem jedną pozycję z inną. Wreszcie łącz umysł z ciałem.
  7. Rozwiń umiejętność czucia pozycji: Sthira sukham asanam (Sutra II.46). Sthira oznacza stabilność; sukham – swobodę, łatwość. Każda pozycja powinna być jednocześnie swobodna i stabilna. Rozwijając w uczniach spokój i opanowanie. Nauczyciel powinien też kształcić u nich wolę, koncentrację i podejmowanie wysiłku.
  8. Dając wskazówkę, sprawdź czy większość uczniów przyswoiła ją sobie, zanim przejdziesz do następnej. Zapytaj uczniów czy zrozumieli wskazówki i to, co zademonstrowałeś.
  9. Ucz się jak sprawić, by uczniowie potrafili się bardziej skoncentrować. Szukaj sposobów na zatrzymanie ich uwagi.
  10. Dostrzeż różnicę między wskazówkami a korygowaniem. To pozwoli uniknąć nieporozumień.

Zasady obserwowania

  1. Ustaw uczestników zajęć tak, by móc widzieć jak najwięcej osób.
  2. Sam ustaw się w miejscu najkorzystniejszym do nauczania pozycji.
  3. Obserwuj całą grupę, by ocenić czy panuje w niej porządek i równowaga czy też nie. (Czy wszyscy są ustawieni w tym samym kierunku – to ułatwi Ci szybkie ogarnięcie wzrokiem całej grupy)
  4. Sprawdź szybko czy twoje polecenie jest wykonywane.
  5. Udzielaj wskazówek w oparciu o to, co widzisz, a nie o zapamiętane formułki.
  6. Oprócz ustawienia ciała w pozycji, zwracaj uwagę na samopoczucie uczniów (odzwierciedlające się w ich oczach, kolorze skóry, oddechu). Ucząc, odnoś się do obydwu spraw.
  7. Patrz na środkowe linie ciała i kończyn, by zobaczyć, gdzie są zniekształcenia. Patrz też pod tym kątem na ramiona i biodra.
  8. Nie chodź wokół bez celu, ale obserwuj uczniów pod różnymi kątami.

Zasady korygowania

  1. Najpierw koryguj ustnie.
  2. Respektuj granice (fizyczne i emocjonalne).
  3. Jeśli to konieczne, korzystaj z pomocy (przyrządów).
  4. Zanim dotkniesz, wiedz co chcesz poprawić.
  5. Ustaw się we właściwej pozycji tak, by uczeń mógł skorzystać w trakcie korekty z podparcia jakiego możesz mu dostarczyć.
  6. Dotykaj tak, by osiągnąć efekt, o jaki ci chodzi. Nie dotykaj bez potrzeby, uwaga ucznia koncentruje się na miejscu dotyku. Sprawdź czy osiągnąłeś zamierzony efekt.
  7. Obserwuj jak przyjmowany jest twój dotyk.
  8. Wiele błędów wymagających korekty nie może być poprawionych w całkowicie wykonanej pozycji. By uniknąć mocowania się z uczniem niekiedy musi on częściowo wyjść z pozycji i znów wejść w nią w sposób poprawny.

RADY DLA KANDYDATÓW PRZYGOTOWUJĄCYCH SIĘ DO EGZAMINU

  1. Uczęszczaj na warsztaty i zajęcia dla nauczycieli.
  2. Uczęszczaj na zajęcia dla nauczycieli prowadzone przez egzaminatorów.
  3. Skorzystaj z wymogów egzaminacyjnych odbycia określonej ilości asyst, obserwacji klas i superwizji prowadzonych przez Ciebie klas.
    • Obserwacja klas pozwala na przyjrzenie się pracy bardziej doświadczonego nauczyciela oraz na zaobserwowanie reakcji uczniów na konkretne komendy.
    • Asysta pozwala na naukę prawidłowej korekty i obserwacji uczniów.
    • Superwizje bardziej doświadczonego nauczyciela dają Ci unikalną szansę na otrzymanie cennej informacji zwrotnej.
  4. Ćwicz, ćwicz i jeszcze raz ćwicz!
  5. Regularnie wykonuj wszystkie asany ze swego programu, by rozwinąć wytrzymałość potrzebną przy demonstracji asan.
  6. Przeczytaj kilkakrotnie wszystkie wymagane lektury i staraj się wykorzystać zawarte w nich wiadomości we własnej praktyce oraz nauczaniu.

Zatwierdzono 31 lipca 2008.

Kalendarz imprez

<<  Luty 2018  >>
 Pn  Wt  Śr  Cz  Pt  So  N 
     1  2  3  4
  5  6  7  8  91011
12131415161718
192021222324
    
webmaster