Refleksja pourodzinowa

14 grudnia ubiegłego roku B.K.S. Iyengar ukończył 92 lata. Rokrocznie, poczynając od roku 2008  (90. urodzin Gurujiego), PSJI wysyła apel do nauczycieli z prośbą, aby dzień ten uczcili w swoich szkołach i wsparli Projekt Bellur. Może przez wystawienie puszki na dobrowolne datki, może przez podarowanie wynagrodzenia z jednej sesji właśnie na Projekt Bellur – sposoby są różne, każdy dobry. Niemniej zawsze chodzi o to, by w sposób szczególny przeżywać ten dzień, czuć wdzięczność do naszego nauczyciela i z radością podzielić się z nim – poprzez wsparcie Projektu Bellur – tym wszystkim, co dzięki niemu mamy. Wszak dostaliśmy i wciąż dostajemy wiele. Warto by tego dnia w szkołach nauczyciele opowiadali o Iyengarze, żeby uczniowie dowiedzieli się skąd pochodzi nasza joga, kto ją przyniósł, jakim był i nadal jest człowiekiem. Takie zajęcia mogą spowodować, że więcej osób zainteresuje Projekt Bellur i sama osoba Gurujiego. Aby zachować przekaz i wyrazić szacunek dla Iyengara, warto przekazywać dalej nie tylko to, czego sami się nauczyliśmy poprzez swoją praktykę, lecz także dzięki komu w ogóle możemy się cieszyć naszą ścieżką jogi.

Bardzo mile wspominam rok 2008, kiedy to wiele szkół 14 grudnia obchodziło urodziny Gurujiego poświęcając wszelkie wpływy z sesji na Projekt Bellur. Był to pamiętny rok, ponieważ obecnie obserwuje się tendencję, która pokazuje, że wsparcie Projektu maleje z roku na rok. Chyba najbardziej przykre jest to, że coraz mniej szkół bierze w nim w ogóle udział – nie mówiąc oczywiście o zebranych pieniądzach, których z racji mniejszego zaangażowania jest również stosunkowo mniej.

Jest to problem, którego dostrzeżenie jest bardzo istotne. Projekt zainicjowany został przez samego B.K.S. Iyengara – nauczyciela naszych nauczycieli. Zwraca się on do swoich uczniów, a więc obecnych nauczycieli, o wsparcie tej inicjatywy. Warto przypomnieć, że jako Stowarzyszenie zostaliśmy w pewien sposób zobligowani do wspierania Projektu Bellur. Oczywiście nie chodzi o konkretne wytyczne, jest to raczej prośba Gurujiego – prośba, która nie może pozostać bez echa. Natomiast obecnie obserwowana sytuacja jest nieco inna, niż być powinna. Czy należy rozumieć, że skoro zaangażowanie w Projekt maleje z roku na rok, to maleje również nasza wdzięczność? Czy zapomnieliśmy o tym, że to dzięki Gurujiemu mamy dar jogi? Zapominając o projekcie, zapominamy o Iyengarze i jego przekazie, natomiast powinniśmy żywić ogromną wdzięczność. Oczywistym jest fakt, że gdyby nie Iyengar, żaden z obecnych nauczycieli jogi wg jego metody, nie byłby nauczycielem. Już sam ten fakt powinien skłonić do refleksji nad obecną sytuacją Projektu Bellur w naszym kraju.

Warto usiąść i zastanowić się nad tym, czemu tak się dzieje. Warto pomyśleć, co ja dałem od siebie, aby wyrazić wdzięczność. Wszyscy czerpiemy z praktyki jogi niesłychanie wiele. Poznajemy swoje ciała, poznajemy siebie, wzbogacamy swoje wnętrze. Nie można jednak jedynie czerpać. Projekt Bellur pozwala nam wyrazić wdzięczność, pozwala nam się dzielić. Wielu jest zarówno nauczycieli jogi, jak i ich uczniów. Wielu jest ludzi, którzy praktykują jogę codziennie dzięki przekazowi Iyengara. Wystarczy by każdy dał odrobinę od siebie. Naprawdę nie trzeba wiele, potrzeba jedynie chęci.

Zachęcam do refleksji. Zaczęliśmy nowy rok. Niebawem znów będą urodziny Iyengara. Z radością spoglądam w przyszłość, żywiąc nadzieję, że tym razem nasz odzew będzie wyraźniejszy. Choć, prawdę mówiąc, nie trzeba czekać, gdyż Projekt Bellur można wspierać stale. Więc może nie zwlekajmy do urodzin, może warto działać od razu.

Tomek Pyrzewicz

 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

Kalendarz imprez

<<  Grudzień 2017  >>
 Pn  Wt  Śr  Cz  Pt  So  N 
      1  2  3
  4  5  6  7  8  910
11121314151617
18192021222324
2526
webmaster